Widzę dwa wyzwania dla szeroko rozumianej technologii w XXI wieku:

1. “Gęste” mechanizmy przechowywania energii
2. Tania technologia produkcji tlenu (O2)

Dlaczego takie?

Gęste mechanizmy przechowywania energii

Pisałem już o dzisiejszej potrzebie mega baterii, o pojemności rzędu 12 Ah (ampero godzin) w baterii zasilającej nasze telefony. Taka bateria umożliwi stworzenie elektrycznych samochodów potrafiących jeździć 2000 km bez ładowania. To jest coś co nas uwolni. Ale zaraz zadasz pytanie: co z produkcją energii? Co z CO2?

Tutaj przychodzi kolejne wyzwanie – przynajmniej dla dzisiejszej technologii wytwarzania prądu elektrycznego. Obniżenie emisji CO2 można dokonać na dwa sposoby: wychwytywać CO2 z gazów i składować go pod ziemią (tak jak dziś to robimy) albo spalać węgiel w atmosferze tlenu.

Tania produkcja tlenu na skalę przemysłową

Spalanie w atmosferze tlenu jest bardzo wydajne energetycznie. W efekcie powstaje (dla gazu):

• woda (H2O)
• CO2

Taki “dym” z elektrowni ochładzamy (ogrzewając wodę w celach ciepłowniczych) przez co się skrapla a powstały gaz kompresujemy i składujemy pod ziemią jako CO2.

Spalanie w atmosferze tlenu jest bardzo efektywne. Trzeba bowiem wiedzieć, że powietrze atmosferyczne w 70% składa się z azotu, który stanowi balast energetyczny. Większa wydajność energetyczna dla spalania w tlenie to wyższa temperatura – szybsze podgrzanie wody, mniejsze zużycie paliw, większa oszczędność.

Rozwiązanie tych dwóch problemów, uwalnia nas z problemów energetycznych na wiele wiele lat, może nawet 100 lat.